Grenzen stellen
Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan. Een prachtige opening van een bekend gedicht vanMarsman. Nederland heeft geleerd grenzen te stellen aan het water. We hebben dijken gebouwd langs de brede rivieren en langs onze kust. Zodat we veilig kunnen wonen, beschermd tegen het water.

Evenals mensen ruimte nodig hebben, heeft water ook ruimte nodig. Als er heel veel regen is gevallen in de bergen of als er bijvoorbeeld een springtij is langs de kust. Dan zijn er plekken nodig, om water tijdelijk op te vangen. Om de echte grenzen, ons droge land, te blijven bewaken.

De plek om tijdelijk water op te vangen, is de ruimte die het water krijgt. Deze ruimte is begrensd. We zullen er alles aan doen om de dijken te bewaken en te versterken, als de ruimte voor het water dreigt over te lopen.

Het stellen van grenzen aan het water vinden wij heel normaal. We geven er geld aan uit en benoemen mensen om de grenzen, in dit geval dijken, te bewaken. Als het water over de grens dreigt te komen, vinden we het ook heel vanzelfsprekend dat alles uit de kast wordt gehaald. Soms wordt het leger ingezet om zandzakken aan te voeren.
Het stellen van grenzen heeft alleen zin, als er wordt ingegrepen zodra de grens wordt overschreden. Boeggolf heeft een realistische kijk op de wereld. Vanuit die realistische blik zijn vijf bakens beschreven: relaties,ruimte, handelsgeest, veiligheid enbalans.

Boeggolf is van mening, dat er duidelijke grenzen gesteld dienen te worden, waarbinnen mensen en goederen vrij kunnen bewegen. En dat grenzen stellen alleen zin heeft, als de mogelijkheid én bereidheid bestaat die te bewaken.

Daar waar er geen mogelijkheid is om grenzen af te dwingen van een (beleids-) terrein, vindt Boeggolf het niet juist om dat terrein te betreden. Een bekend voorbeeld hiervan is de Europese Unie. Waar het onmogelijk blijkt de grote landen te dwingen zich aan de begrotingsafspraken te houden, daar hoort Nederland zich niet vrijwillig aan over te geven.

Grenzen dienen ook gesteld te worden aan de kosten voor pensioenen en de verhouding actieve/niet-actieve mensen. En actueel: aan de vorming van scholen voor groepen mensen die daardoor dreigen volledig in een eigen ‘zuil’ te blijven leven. Aan de concentratie van kansarmen in een wijk, stad of gemeente.

Grenzen stellen, maar toegeven zodra die worden overschreden, heeft nooit gewerkt en zal nooit werken. Een van de meest bekende voorbeelden is de appeasement politiek van voor de Tweede Wereldoorlog. Steeds maar toegeven aan Duitsland in de hoop dat er geen echte oorlog komt.
Appeasement, toegeven of niet ingrijpen terwijl een grens wordt overschreden, is niet alleen iets tussen landen. Het gebeurt ook binnen een land. Op tal van terreinen.
Boeggolf is realistisch, stelt grenzen en is bereid die te bewaken.