3 februari 2004

Powell heeft een opmerkelijke draai gemaakt over de Irak-oorlog. In het licht van de recente ontwikkelingen spreekt Boeggolf de verwachting uit, dat dit niet de laatste openbaring is die wij zullen horen over Irak.

Powell formuleert zorgvuldig: als hem verteld was dat er geen voorraad van verboden wapens was, dan zou hij niet weten of hij de invasie aanbevolen zou hebben. Wie heeft het hem verteld? Hij creëert ruimte om later te kunnen zeggen, dat ook hij mogelijk is voorgelogen. En dus zijn er zowel in Amerika als in Engeland onderzoeken aangekondigd naar hoe de ´solid intelligence´ tot stand is gekomen.

Irak is een politiek oordeel geweest. Waar ook niet-republikeinse verzoeken voor zijn geweest (lees postmodern paradijs zonder oorlog). Powell beargumenteert dat de geschiedenis het gelijk zal aantonen. Waarschijnlijk wel. Maar heb dan de moed om ook nu voor die beslissing te gaan staan.

Als je afstand wilt nemen van de oorlog om de verkiezingen te kunnen winnen, laat dat dan zien in een begroting. Waarin voor meer onderwerpen aandacht nodig is dan voor oorlog. De combinatie van voorzichtig afstand nemen van Irak en extra geld voor defensie is niet geloofwaardig.

1 februari 2004

Robert Kagan wordt in de NRC van 10 januari jongstleden geïnterviewd. Naar aanleiding van het uitbrengen van een vernieuwde versie van zijn boek ‘of power and paradise’. Power is Amerika. Paradise is Europa. Europa waant zich volgens Kagan in een postmodern paradijs, dat het begrip oorlog achter zich heeft gelaten.

Kagan bepleit dat Europa Amerika haar levensbeschouwing moet gunnen. Die afwijkt van Europa, omdat Amerika wel bereid is geweld te gebruiken als middel in internationale verhoudingen.

Kagan ziet in dat Amerika op den duur niet zonder Europese legitimiteit oorlog kan voeren. Hij ziet als oplossing dat Europeanen en Amerikanen het over de aard van wat ons bedreigt eens kunnen worden. Dan zou de VS bereid moeten zijn Europa invloed op hun daden te geven.

Boeggolf gelooft niet in de Europese visie van appeasement en ‘nooit meer oorlog’. Boeggolf gunt Amerika haar levensbeschouwing. En beseft terdege dat het van vitaal belang is dat Amerika en Europa dichter bij elkaar komen. Het gesloten westers front mag niet blijvend uit elkaar gedreven worden.

Lees het hele artikel: Postmodern paradijs zonder oorlog

13 januari 2004

Op de opiniepagina van de NRC wordt Boeggolf getroffen door een artikel over Afghanistan. Bijna uit het nieuws verdwenen, maar nog altijd zeer kwetsbaar. Er is net een grondwet aangenomen, maar er is geen werkende overheid. Geen controle over het land.

Generaal-majoor buiten dienst J. Schaberg noemt een aantal kille cijfers.
Bosnië 1.400 dollar hulp per inwoner en 55 inwoners per militair
Kosovo 800 dollar hulp per inwoner en 50 inwoners per militair
Afghanistan 50 dollar hulp per inwoner en 4.000 inwoners per militair.

Boeggolf vindt Afghanistan aan haar lot overlaten een te groot risico.
Een paraplu is niet voor zonneschijn. Een leger niet voor zandzakken in de dijk.
Dit land heeft hulp nodig.

Zondag 19 oktober 2003

Irak: aanleiding en verwacht risico

In het boek ‘balans van de macht’ zet de Amerikaan Robert Kagan uiteen hoe de Europese en Amerikaanse visie op het handhaven van vrede en veiligheid essentieel verschilt.
Als je de redenatie van Kagan tot twee uitgangspunten zou willen reduceren, dan zijn dat:

Deze factoren bepalen hoe een staat of samenwerkingsverband van staten een afweging maakt van de risico’s die het loopt. Immers, wanneer er maatregelen beschikbaar zijn om een risico af te wenden, dan wordt dat risico heel anders beoordeeld dan wanneer er geen maatregelen zijn.
Naast de genoemde twee uitgangspunten speelt een andere factor: de bereidheid om militaire middelen in te zetten. Kagan ziet dit volgens Boeggolf als een uitvloeisel: als je een politieke eenheid bent en je hebt voldoende militaire middelen, dan ben je dus bereid die in te zetten. En dus ook bereid militaire middelen preventief in te zetten. Dat heet in diplomatieke termen de ‘pre-emptive strike’.

Aanleiding voor oorlog tegen Irak

Bij het verkopen van het risico van Irak is gebruik gemaakt van taalgebruik, die nu niet meer te onderbouwen is met breed geaccepteerde feiten. Daar is weinig discussie over mogelijk. Noch over het feit, dat eigenlijk iedereen wel van mening is dat de wereld en de Irakese bevolking in het bijzonder beter af is zonder Saddam Hussein.
De prijs die betaald is en nog moet worden in termen van mensenlevens en gelden voor wederopbouw is enorm. Daar zal niemand lichtzinnig over denken.
De juistheid van de aanleiding voor de oorlog tegen Irak is nu verworden tot een binnenlands politiek thema. Met name in Engeland en waarschijnlijk ook in de komende Amerikaanse presidentsverkiezingen.
Dat is eigenlijk logisch. De uitgangspunten en risico-analyse van Amerika en (continentaal) Europa zijn zo verschillend, dat er geen sprake kan zijn van een zelfde grensoverschrijdende beleving.

Politieke steun

De Nederlandse regering heeft haar politieke steun uitgesproken voor de aanval op Irak. Nederland heeft ook troepen beschikbaar gesteld als vervanging van Amerikaanse troepen in Afghanistan (de ‘back-fill’)
Boeggolf heeft niet geschroomd steun uit te spreken voor de aanval op Irak. En staat daar nog steeds achter. Boeggolf gelooft niet de oorlog onder valse voorwendselen begonnen is, wel vanuit zeer uiteenlopende gezichtspunten.

Boeggolf over de uitgangspunten voor Europa

Europa besteedt een veel lager percentage van het nationaal product aan defensie dan Amerika. Boeggolf is van mening dat de uitgaven omhoog moeten naar 3% van het nationaal product, vergelijkbaar met Amerika. In bedekte termen heeft Jaap de Hoop Scheffer zich hier ook voor uitgesproken.
De bezuinigingen van Nederland op defensie kan Boeggolf dan ook niet geheel plaatsen. Er verschijnen artikelen in de krant die aangeven dat een 7% bezuiniging leidt tot een 30% verlies aan slagkracht. Dat is niet de gewenste richting.
Naar aanleiding van het artikel van Bolkestein in de NRC van 11/10/03 is de conclusie getrokken, dat het wenselijk is dat Europa zich primair richt op vrijhandel. Pas als de integratie met Oost-Europa is gestabiliseerd, kan Europa beginnen te denken aan een grotere politieke eenheid.
Volgens Boeggolf is de preventieve aanval als beleidsoptie voor Europa de komende jaren en decennia dan ook niet van toepassing.

Dit jaar is de verandering gesymboliseerd door de ‘fly-over’ van een Israëlische straaljager over het voormalig concentratiekamp Auschwitz. Deze actie werd niet door iedereen begrepen, zo zou de rust niet verstoord mogen worden. Zeker niet door militair geweld. De nieuwe militaire mogelijkheden van de staat Israël symboliseren de bereidheid nooit meer passief af te wachten waar het de veiligheid van de eigen burgers betreft. Israël is bereid haar militaire mogelijkheden te gebruiken, ook preventief

Donderdag 20 maart 2003

Vannacht is de aanval op Irak begonnen.
Wat dit gaat brengen weten wij niet. Voorlopig vooral grote verdeeldheid en een wereldwijde angst voor de gevolgen.
Wij vinden het wel belangrijk om ons aan de geallieerde zijde op te stellen.
Er was geen vrede in Irak en Amerika's intentie's zijn niet Irak te onderwerpen.
Wij hopen dat Saddam verdreven wordt, Irak een democratisch bewind krijgt en de rest van de wereld deze oorlog niet gaat misbruiken om allerlei eigen konflikten uit te vechten.