Maandag 25 augustus 2003

Vandaag heeft een Boeggolf medewerker een staaltje moderne gezondheidszorg meegemaakt dat zijn weerga niet kent.
Een man van 70, hartpatiënt, moet een staaroperatie ondergaan.
Routinekwestie. Maar nu niet. Er gaat iets mis, er ontstaat een bloeding achter het oog.
De behandelend arts scheldt de patiënt uit dat hij niet rustig genoeg is. Een tweede arts verschijnt, ziet in dat er iets mis is en laat de patiënt opnemen. De behandeling was namelijk poliklinisch.
Vanaf dat moment wordt de oude man rondgereden er worden allerlei foto's gemaakt en verder voorlopig niks.
En dan om 14.30, de man is nog helemaal nuchter, wordt er besloten dat hij naar een academisch ziekenhuis een kleine 70 kilometer verderop moet.
Dus zijn ver middelbare vriendin wordt gebeld of ze hem even kan ophalen en daar kan afleveren.
Dat gebeurt en om 16.30m, met bebloed oog, doodziek en dorstig komen zij in het academisch ziekenhuis.
Een buitengewoon geïrriteerde baliejuffrouw vindt dat het erg laat is en zet hem in de wachtkamer.
De oude boer op klompen hangt in een stoel en dat is het dan.
Na een klacht van een meegekomen buurvrouw komt er wat beweging en er verschijnt een dokter.
Die is serieus en correct, doet allerlei onderzoeken, constateert dat er veel mis is gegaan, verstrekt enige medicijnen en dat is het.
Morgen terugkomen, zonder enige vraag.Weer 70 km achter in de oude auto naar huis. Met de bepaald niet gezonde vriendin aan het stuur. Ondertussen gilt de man van de pijn en is echt doodziek.
Niemand is aardig of bezorgd. Ja, u kunt blind worden, jammer.
En voor het eerst begreep onze medewerker de term betaalde liefde.
Als er geld is kunnen we iets voor u doen. En zo niet, jammer wij hebben andere interesse's, u weet wel, de bezuinigingen.
U bent maar een oude man in het ziekenfonds.
En voor onze zorg en aandacht moet u echt betalen.
Want wij kunnen ook niet gratis naar Yab Yum.

Donderdag 21 augustus 2003

De dieren op deze foto zijn geboren met een lage intelligentie. Nemen wij aan. Want het zijn geiten, eenden en varkens.
Wij eten ze op of gebruiken ze voor vermaak.
Ons kabinet is er beslist niet voor vermaak en aan opeten moet ik niet eens denken.
Dus duidelijk van minder nut dan de geiten.
Maar toch hebben zij de macht. Het kabinet dus.
En hebben in hun onnavolgbare wijsheid vandaag de nieuwe bezuinigingen aangekondigd.
Tandartshulp uit het ziekenfondspakket evenals de pil.
Hoe kom je er op?
En heel verrassend: de medicijnenknaak weer terug. Let op we zijn er nog niet: de uitkeringen bevriezen.
En als klap op de vuurpijl: de drank en sigaretten accijnzen verhogen.
Ik ben ademloos.
Dus daarom ben ik geen lid van de regering.
Dit is namelijk echt fair en constructief. Zeggen ze allemaal.
En ik voel en begrijp dat niet.
Dom, dom.
En die geiten, die zijn pas echt stom.
Want zij trekken er zich geen moer van aan.
En kijken er alleen maar op neer.
En terecht.

Donderdag 17 juli 2003

Het is zomer.
En dat hoort een tijd van plezier en ontspanning te zijn.
Maar dat is het niet echt.
Het is warm, veel te warm en al veel te lang.
Smog, noodweer en mislukkende oogsten zijn het gevolg.
Kilometerslange files op de wegen naar de populaire dichtbij vakantiebestemmingen.
De lucht vol met charters op weg naar verre vakantiebestemmingen.
En de smog ligt als een dikke deken over de aarde.
En het laatste griezelige bericht: door de warmte stort de Matterhorn in.
We hebben echt geen atoomwapens nodig om de aarde te vernietigen, dat is nu wel volkomen duidelijk.

Donderdag 15 mei 2003

Er schijnt een nieuw kabinet te komen.
Het is nauwelijks te bevatten, maar het gaat dan toch gebeuren.
CDA, VVD en D66 mogen het gaan proberen.
In deze tijd van recessie geen geringe opgave.
We zullen ze nauwlettend volgen en eerlijk gezegd hebben we er nog niet alle vertrouwen in.
Maar we zullen ze in ieder geval voorlopig het voordeel van de twijfel gunnen.
Hoewel wanneer je kijkt naar het pakket van bezuinigingsmaatregelingen het zeer schokkend is dat de zwakste schouders weer de zwaarste lasten mogen gaan dragen.
Twijfel is dus wel gerechtvaardigd.

Goede Vrijdag 18 april 2003

Vandaag is het goede Vrijdag.
Zondag is het Pasen.
Al zou je het niet zeggen, Pasen is een kerkelijk feest.
Er wordt gevierd dat de dood is overwonnen, het graf niet een eindpunt is maar een begin.
En dat onze fouten en zonden vergeven kunnen worden.
Daarvoor stierf Jezus, de zoon van God, aan het kruis en stond na 3 dagen weer op.
Maar goed, Pasen wordt natuurlijk vooral gevierd als een voorjaarsfeest, vrije dagen, hopelijk mooi weer en er op uit.
Naar honderden markten en winkels om dingen te kopen die we natuurlijk niet echt nodig hebben. Maar het is wel gezellig om te doen.
Of lekker naar buiten, de ontluikende natuur in. Dat is heel ontspannend. En de natuur is nu op zijn mooist.
Of gewoon thuis blijven, lekker in de tuin rommelen en familie en vrienden op bezoek.
Maar misschien blijft u wel alleen thuis, al of niet gewenst. En dat kan ook heel prettig zijn.
Hoe dan ook, wij wensen u een vrolijk en gezegend Pasen. Voor iedereen en hoe u het ook viert.
Al hopen wij dat u het eerste gedeelte van dit verhaal niet vergeet.
Niet voor ons, maar voor uzelf.

Vrijdag 11 april 2003

Er wordt druk gewerkt op het land.
Geploegd, gezaaid, gepoot, alles om over een paar maanden te kunnen oogsten en voor de winter het voedsel weer binnen te hebben.
Een eeuwenoud bedrijf, technisch aangepast aan de tijd, maar in de basis niets veranderd.
Wat we ook doen of laten, we moeten allemaal eten.
En dus gaat in het ritme van de seizoenen het werk op het land voort.
In ieder geval gedisciplineerder, succesvoller en intelligenter dan het schaamteloze en domme gekrakeel van onze landsbestuurders in Den Haag.